Back to basic op Hawaii
Wat een dag en wat een rare dingen kunnen er gebeuren. Een korte impressie van de ironman op Hawaï. De weken ervoor brachten mij waar ik voor gekomen was. Flow! Ik voelde alles op de juiste plek komen. Nu is dit geen garantie om ook een dag als deze op die manier door te brengen en ook dat bleek vandaag. Er zijn bij elkaar 4 minuten geweest dat ik het gevoel had in flow te zijn. Telkens gebeurde er wat er voor zorgde dat ik er uit werd getrokken. Wat ik ook probeerde het lukte niet om dat speciale gevoel te creëren. Het antwoord is om niet te proberen helaas zijn dat zaken die niet in mij op komen simpelweg omdat de Andre kant min of meer opgeven is in je hoofd. Ik denk dat ik op de fiets wel 100 keer mijn hoofd heb geprobeerd leeg te maken.
Resultaat was 59ste met een tijd van 9:35. Wat zorgde er nou voor dat het loopt zoals het loopt? Dat vertaald zich in praktische zaken bij mij: kort op een rijtje gezet. Lekkende zwembril in het eerste gedeelte van het zwemmen. Ik meen wel,  6 keer gestopt te zijn om het goed te krijgen. Op de fiets een straf voor stayeren en een los zittend zadel maar daarover later meer. Een dikke pijnlijke knie na 18 km als gevolg van de val van de week ervoor.
Kortom genoeg om op terug te kijken. Ik heb me tijdens de wedstrijd niet laten beïnvloeden op mentaal gebied door deze dingen maar wel dat het fysiek dusdanig aangrijpt dat je hierdoor niet de flow kan ervaren die ik graag zou willen ervaren.  Bij deze sport gaan fysiek en mentaal hand in hand. Je kan het fysiek niet voor elkaar hebben en daardoor mentaal niet kunnen of andersom. Tot zover een eerste impressie. Van de week een langer varhaal met de details.