Mahalo Kona
Binnen een week is het mogelijk om energie voor 1 maand te verbruiken. Gelukkig heb je dit zelf in de hand. Het eerst wat me opvalt is dat het erg moeilijk blijkt om in mijn eigen energie te blijven. Daar bedoel ik mee dat bij het aanwezigheid van zo veel triatleten het moeilijk is om bij jezelf te blijven. Gelukkig was ik hier op voorbereid en weet hoe ik dat het beste kan doen.
Een beetje half asociaal misschien maar wel effectief:  vooral kijken naar jezelf en wat je aan het doen bent. Dit vertaald zich in de eerste vier dagen extreem rustig trainen. Met extreem rustig bedoel ik 9 km/h hardlopen op een rustige duurloop en alle andere onderdelen ook ongeveer in die trend. Het klinkt raar maar dat geeft de beste en snelste aanpassing. Vooral de derde dag was dit goed te maken bij een duurloop van 2 uur in een rustig tempo. Tijdens de duurloop presteerde ik het om steeds harden te gaan lopen bij een lagere hartslag. Dat was duidelijk de aanpassing aan de hitte.
Het fietsen is zo gek nog vreemder. De weg gaat op en neer maar op welke manier is niet duidelijk te achterhalen. Wel voel je aan je benen wat je aan het doen bent. Wanneer je vroeg genoeg vertrekt kan het zijn dat je heen geen wind hebt en terug tegen. Ook andere variaties zijn mogelijk. Strekking voor mij was: blijf bij mezelf de eerste dagen. Ondanks het feit dat ik dit aan het doen was voelde het niet lekker nog. Dit vertaalde zich in een kleine valparty op het midden van de dag. Het gebeurde op een rare manier. Ik reed bij het winkelcentrum en viel over een snelheidsdrempel. Dit zijn gele balken die ingemetseld zijn. Doordat ik het in een oogopslag zag lijkt het alsof het een gele lijn is. Waarschuwing!! Wat betekent dat vallen op het heetste moment van de dag en licht schaafwonden er aan over houden. Het is een kleine waarschuwing dat het oppassen is. Toch nog te veel met andere dingen bezig daar en waarschijnlijk onbewust. Wat wil je de ene dag lig je alleen in het zwembad in Santa Cruz en de andere dag naast Chrissie Wellington en praat je met Luc van Lierde (mucho respecto voor deze jonge god van 40).
Die waarschuwing kwam ook op een dag waar ik met ongeveer 15 dolfijnen had gezwommen in de zee, heel gaaf dus. Het was een dag van extremen. Dit was goddelijk. Vlakbij het keerpunt kwamen er 4 naast me zwemmen en dieper in de zee nog eens een hele school. Ik zag ze, maar zwom gewoon door. Waarschijnlijk komen ze op het gespetter af. Het werd zelf zo gek dat ze sprongen begonnen te maken. WOW………………… Ik heb geen idee hoe lang zoiets duurt maar het lijkt voor eeuwig. Nog kan ik de energie voelen van die beesten. Op een gedegen afstand was een kanomeneer die vertelde dat ze al 6 meter met mij aan het mee zwemmen waren voordat ik ze zag. GAAF…..!!!............
De dag was kompleet met twee uitersten en met een korte meditatie aan de zee was ik er achter dat het ging om mijn ding doen en niet die van anderen.
De zaterdag doe ik 4 uur fietsen en 1uur 40 lopen, de eerste echte pittige training op Hawaï. Er zit maar een ding in mijn hoofd: loslaten van tempo’s en voelen wat er gebeurd. Dat is gelukt die dag. Ik zat er helemaal in, het fietsen ging super en lopen eigenlijk ook.
De dag met de eerste echte training was zo voorbij. Het gevoel van flow was er en achteraf naar mijn srm kijkende, het tempo ook. Een eerste week met veel gebeurtenissen en opmerkingen naar mezelf. Mahalo kona!!!