Een volgende stap

Ik werd door een aantal personen erop geattendeerd dat ik vanaf oktober niks meer op mijn site had geschreven. Kennelijk doet dit vermoeden dat ik in een winterslaap ben gezonken. Net zoals een grote beer die daarna weer volop in zijn leven kan staan en de weerstanden van buitenaf kan overwinnen.
Ik geloof dat iedereen in het leven aan het bewegen is. Dit kan met grote stappen zijn of met kleine stappen. Doordat we bewegen creëren we ons eigen landschap. Dit landschap past eigenlijk altijd bij je, simpelweg omdat je het zelf gecreëerd hebt. Ook ik heb van de winter niet stil gezeten. Geen arbeid staat synoniem voor geen resultaat in de sport. Dat is het spelletje wat we met z’n allen spelen in de sportwereld. Wanneer ik kijk naar mijn wedstrijden van afgelopen jaar merkte ik dat mijn fysieke niveau wel oke was maar niet super. Om dit te veranderen heb ik weer andere inzichten nodig. Aangezien ik tegenwoordig ruimschoots aan de 10.000 uur regel voldoe, kan ik meer aan dan dat ik zelf durf geloven. Is dit angst?  “Doe ik niet teveel?” zegt een stemmetje. Misschien wel, maar wellicht zijn de patronen van 3 jaar terug zo ingeslepen dat ik vergeet mezelf scherp te houden. Voor anderen zie ik vaak andere dingen dan voor mezelf.
Vaak is het een kwestie van een ander pad inslaan wat ervoor zorgt, dat ik weer scherp wordt. Het afgelopen jaar ben ik meer bezig geweest met het niveau van de geest en ziel. Op deze manier kom ik fitter in mijn gehele lichaam te zitten waardoor ik beter zal gaan presteren. Voordat ik zover ben, heb ik eerst nog wat zaken op moeten lossen. Volgens mij is dat de afgelopen periode ook gebeurd. Waaraan ik dat merk? Ik ben rustiger in mijn hoofd en kan dit goed controleren. De rust in mijn hoofd breng ik aan door een aantal technieken toe te passen. Door de verminderde ervaring van stress kan ik lichamelijk ook meer aan en is er ruimte om met zaken bezig te zijn waarvoor ik voorheen geen ruimte in mijn hoofd had.  Dit komt tot uiting in een zwemweek die we samen met een groepje andere atleten hebben gedaan. In een week hebben we 21 uur gezwommen en totaal 34 uur getraind. Vooral in de ochtend techniek en in de avond lichte tempo’s met aansturing richting techniek. Het opvallende is dat wanneer je dit in een klein groepje doet je de energie van de groep heel goed kan ervaren. Er wordt veel gelachen om de trainingen heen en de momenten dat het serieus moet zijn gebeurd dit ook. Dit is niet alleen mijn zegen maar ook duidelijk van Jerzy, Wouter en Eva.
Begin februari was er opnieuw ruimte om een mooie week te draaien, maar dit keer op Lanzarote. Wouter, Eva, Bart, Jan, Sonja, Olivier, Jerzy en ik hebben vanuit Tinajo een trainingsweek van 40 uur gedraaid. Iets wat ik de afgelopen 15 jaar niet meer heb gedaan. Ergens in mijn systeem zat nog een klein stemmetje van hoe de ervaring toen (15 jaar geleden dus!) was. Bij het begin van de week stond dat stemmetje mij ook nog bij. Opmerkingen als: “Weet je nog hoe zwaar het was.. Je kon de trap toen niet meer op. Je was overtraind. Het gaat je niet lukken.” Deze zaten in mijn hoofd. Gedurende de week verdwenen deze volledig. De week was voor mij een gigantisch succes. Niet alleen omdat iedereen fit was en bleef, maar eerder omdat de groep in een korte tijd zo hecht was geworden dat dit heel veel energie gaf. Weer een angst overwonnen. Net zoals vorig jaar de start bij ironman Zurich na de ironman van China.
Deze ervaring en de combinatie met de gehele winter meer lopen en me er steeds goed bij te voelen, geeft mij het gevoel en de kracht om goed het seizoen in te gaan. Ik blijf in mijn kracht staan dit seizoen.

Je hoeft je niet perfect te gedragen om perfect te zijn, dat ben je al, je moet jouw perfectie nog gaan zien. Alle fouten zijn een mogelijkheid om te leren om je perfect te voelen.